" ปลา หมู หมึก กุ้ง 10 20 30 40 !! แล้ว...ล่ะ ราคาเท่าไหร่ ? "
เกมส์ที่คล้ายๆจะเป็นเกมส์ทดสอบเชาว์ปัญญา คิดว่าหลายๆคนคงเคยเล่นกัน
ตามธรรมเนียมแล้ว เกมส์ทำนองนี้ผู้เล่นที่เป็นคนถามจะไม่เฉลยวิธีคิด
เพราะความสนุกอยู่ตรงเพื่อนที่ล้อมวงตอบกันอยู่ แล้วยังจับจุดวิธีเล่นของเกมส์ไม่ได้ จะงุนงงสงสัย ทายนั่นนี่ ทดสอบสมมุติฐานของตัวเองไปเรื่อยๆ
ส่วนฝ่ายคนที่รู้วิธีเล่นก็แล้ว ก็จะเอาแต่อมยิ้ม เฮฮามีความสุขบนความไม่รู้ของเพื่อนต่อไป ยิ่งพอหยุดเล่นแล้วเพื่อนคะยั้นคะยอให้เล่นต่อก็ยิ่งสนุกไปกันใหญ่
มันเป็นเกมส์ที่ต้องใช้ไหวพริบ การสังเกต คิดวิเคราะห์ และสุดท้ายก็ทดลองสมมุติฐานของตนเอง
ช่วงที่กำลังเล่นและยังไขปริศนาไม่ได้นั้น ผู้เล่นส่วนใหญ่จิตใจจะคำนึงถึงแต่เกมส์นี้เลยก็ว่าได้
พยายามจำว่าเพื่อนเฉลยว่าอะไรราคาเท่าไหร่บ้าง แล้วก็เอามาคิดปะติดปะต่อกัน
พอคิดสมมุติฐานอะไรที่เราคิดว่าใช่แน่ๆขึ้นมา ก็เอาไปใช้ตอบเพื่อน
และส่วนใหญ่มักจะตอบผิด แป้วกันไปนับครั้งไม่ถ้วน
มันเหมือนการแก้ปัญหาบางอย่างในชีวิต เราอาจไม่สามารถหาทางออกได้ในการคิดเพียงครั้งเดียว
แต่เราต้องคิดทบทวน ซ้ำแล้วซ้ำอีกๆ พอคิดวิธีที่เราคิดว่าดีแล้ว เมื่อจะนำไปใช้จริงๆ กลับเป็นว่ามันมีปัญหา สุดท้ายเราต้องกลับไปคิดหาทางออกใหม่อีกครั้ง
บางคนอาจใช้เวลาไม่นาน ก็หาทางออกได้
บางคนอาจต้องพยายามอีกหลายๆครั้ง กว่าจะหาทางออกได้
และบางคนอาจแม้พยามครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ก็ยังไม่พบทางออก
อาจเป็นเพราะ ปัญหา ความคิด สถานะ เงื่อนไข สิ่งแวดล้อม ฯ ที่ต่างกัน
ถึงอย่างไรชีวิตก็ไม่ใช่เกมส์ เราได้บางอย่างแต่ต้องเสียบางอย่าง บางทีก็ได้ไม่คุ้มเสีย
เรามีทางเลือกเสมอ แต่ทางเลือกนั้นอาจไม่ได้ดีอย่างใจหวัง
บางคนแม้พยายามอย่างหนักก็อาจยังหาคำตอบที่ดีที่สุด ถูกใจที่สุดไม่ได้
แต่สิ่งที่แน่ใจได้คือ เราได้พยายามถึงที่สุดแล้ว และสิ่งที่ได้มาด้วยความพยายามมีค่าเสมอ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น