เวลาไม่เคยหยุดไหล และสิ่งใดๆล้วนไม่แน่นอน

          

         
            "เวลาไม่เคยหยุดไหล และสิ่งใดๆล้วนไม่แน่นอน"
ประโยคข้างต้น เป็นความรู้ที่คนทั่วไปเข้าใจ แต่จะมีสักกี่คนที่ใส่ใจจริงๆ
จะมีสักกี่คนที่ให้ความสำคัญกับสิ่งรอบข้างได้หมด ตามจริงแล้วเราอาจจะไม่สามารถทำทุกอย่างให้สมบูรณ์ครบถ้วนได้ทุกประการ แต่เราควรตระหนักและพยายามใช้เวลาที่อยู่ทุกนาทีให้คุ้มค่าที่สุด
เพราะ  เวลาไม่เคยหยุดไหล และสิ่งใดๆล้วนไม่แน่นอน...

           สมัยข้าพเจ้าเป็นเด็กเท่าที่จำความได้คือตั้งแต่เรียนชั้นประถมคุณพ่อมักพาไปเยี่ยมคุณปู่คุณย่าที่บ้านเกิดบ่อยๆแทบทุกปีในช่วงปิดเทอม บ้านเกิดคุณพ่ออยู่ที่จังหวัดพัทลุง ใช้เวลาเดินทาง1วัน1คืน ปู่ย่าจะมารับพวกเราที่สถานีรถไฟและพาไปกินขนมจีบเจ้าอร่อยก่อนเข้าบ้านเสมอ ที่บ้านปู่ย่ามีสวนหน้าบ้านกว้างขวาง ข้าพเจ้ากับน้องชายก็จะชอบวิ่งเล่นนู่นนี่กันตามประสาน ตอนบ่ายแก่ๆก็นอนเล่นให้ย่าเล่านิทานให้ฟังหรือไม่ก็นั่งเล่นกับสุนัขของปู่ ปู่เป็นคนรักสัตว์ เมื่อมีสุนัขหลงเข้ามาปู่ก็จะดูแลและให้อาหารเสมอ ทุกๆครั้งที่มาพัทลุง ข้าพเจ้าจึงได้พบสุนัขไม่ต่ำกว่า6-7ตัวเสมอ การมาเที่ยวเล่นที่บ้านปู่ย่านั้นสนุกมาก ทำให้ข้าพเจ้ากับน้องจะรู้สึกเศร้าทุกครั้งที่ต้องกลับขอนแก่น รวมถึงเราสองพี่น้องก็สัมผัสได้ว่าปู่กับย่าก็เศร้าเช่นกันที่พวกเราจะกลับ โดยเฉพาะปู่ที่ข้าพเจ้าสัมผัสได้ว่าท่านเป็นคนขี้เหงา ปกติท่านแทบไม่ออกไปไหนนอกบ้านยกเว้นไปจ่ายตลาด(ท่านชอบทำอาหาร) แต่ชอบใช้เวลากับการทำสวนปลูกต้นไม้และดูแลสุนัขที่ท่านเลี้ยงไว้เป็นเพื่อน
          เมื่อข้าพเจ้าเรียนช่วงมัธยมศึกษาตอนปลายการเรียนเริ่มยากมากขึ้น ข้าพเจ้าเรียนพิเศษช่วงปิดเทอมและน้องชายข้าพเจ้าเป็นนักกีฬาซึ่งมีรายการแข่งอยู่ตลอด เวลาว่างที่ตรงกันหาได้ยากขึ้นทำให้เราไม่ค่อยได้ไปเยี่ยมปู่ย่าบ่อยๆเหมือนสมัยก่อน  ต่อมาช่วงที่ข้าพเจ้าเริ่มเรียนในมหาลัยปีแรก คุณพ่อได้เล่าให้ฟังว่าคุณปู่หลงๆลืมๆบ่อยๆได้ไปหาหมอที่โรงพยาบาล ข้าพเจ้าได้โทรศัพท์หาปู่ย่าบ้าง ตอนนั้นทุกอย่างก็ยังดูปกติดี...
          เมื่อข้าพเจ้าศึกษาอยู่ชั้นปีที่2ช่วงเทอมปลาย คุณปู่คุณย่าและคุณอาได้มาติดต่อธุระกับคุณพ่อคุณแม่ที่ขอนแก่นและได้มานอนค้างที่บ้านข้าพเจ้า1คืน คืนนั้นข้าพเจ้าพึ่งกลับจากเข้าค่าย คุณพ่อมารับข้าพเจ้ากลับบ้านและบอกให้ข้าพเจ้าเตรียมใจไว้บ้างเพราะอาการหลงๆลืมๆของปู่เป็นหนักมาก แม้แต่คุณพ่อของข้าพเจ้าเองปู่ก็จำไม่ได้!!! ตอนที่ได้ฟังข้าพเจ้าตกใจเงียบๆกับตัวเอง ข้าพเจ้าไม่เคยคิดว่าอาการของปู่จะหนักขนาดนั้น เมื่อถึงบ้านข้าพเจ้าเข้าไปไหว้ปู่กับย่า และข้าพเจ้าก็ได้พบความจริงที่เจ็บปวด ปู่จำข้าพเจ้าไม่ได้!! ปู่รับไหว้และยิ้มๆเพียงเท่านั้น เมื่อย่าถามว่าจำหลานได้ไหมปู่ก็บอกว่าจำไม่ได้ ข้าพเจ้าเลยได้แนะนำตัวกับปู่ไป มีเพียงย่าเท่านั้นที่ปู่จำได้ว่าเป็นใคร ส่วนคุณอานั้นพ่อเล่าให้ฟังภายหลังว่าปู่คิดว่าเป็นเพื่อนของปู่ เราได้ใช้เวลาร่วมกันไม่นาน พอตอนเช้าคุณปู่คุณย่าและคุณอาก็เดินทางกลับ ข้าพเจ้าไหว้ลาและเข้าไปกอดคุณย่าก่อน ต่อมาก็เดินไปกอดปู่ แอบสัมผัสได้ว่าปู่ตกใจนิดๆและไม่กอดตอบเหมือนที่เคย ณ ตอนนั้นข้าพเจ้าทำเป็นเฉยๆแต่ความจริงข้าพเจ้ารู้สึกเสียใจ เสียใจที่ไม่ได้ไปเยี่ยมท่านบ่อยๆ  ที่ผ่านมาไม่ได้ใช้เวลากับท่านให้มากกว่านี้ ข้าพเจ้าคิดแค่ว่าเดี๋ยวไปเยี่ยมท่านก็ได้  ข้าพเจ้าไม่เคยตระหนักมาก่อนว่าจะเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้น

       เวลาไม่เคยหยุดไหล และสิ่งใดๆล้วนไม่แน่นอน...

Fish Pig Squid Shrimp 10 20 30 40!! How Much is ..(Bank)..?

Sorry for my poor English, I am trying to write English and I will feel so glad if you help me prove my writing : )

“Fish Pig Squid Shrimp 10 20 30 40!! How Much is ..(Bank)..?”
It is a game for challenged your intelligent. I think many people have played this game. (in Thailand but I’m not sure in other country have played or never?)
Player who is the questioner is not allowed to tell how to play the game,
Because it is fun when your friends who don’t know how to play stun and answer many… many times for test their hypothesis.
At the same time, the players who know how to play are fun, happy when their friends do not know the right answer and urge for play again.
This game has to use the resourcefulness, observation, analysis and try out the hypothesis.
While play the game, most players may think about the game all the time
Try to remember the right answers, link up them.
When the players have the hypothesis that they think it vary sure, they use it to answer.
In many time it often are the wrong answers.
 It seem like resolving the problem in your life, we may not be able to find solution in only thinking one time.
However, we have to think over again and again, when you sure that your idea is good enough but in afterwards you find out that it still have a problem and finally you will back to think about it once more.
Somebody may have a little while for solve the problem.
Somebody may have to try many times for solve it.
And somebody even if how many times they try, they still cannot solve it.
May be because different problem, viewpoint, status, condition, environment etc.
However life is not a game, we receive something but lose something too and sometime it is not worth it.
We always have choice but it may be not good like your hope.
Somebody even if try very hard, cannot find the best choice for him.
But it have one thing is sure, when you try very hard as much as you can, the thing coming after always have worth.

ปลา หมู หมึก กุ้ง 10 20 30 40

" ปลา หมู หมึก กุ้ง 10 20 30 40 !! แล้ว...ล่ะ ราคาเท่าไหร่ ? "
เกมส์ที่คล้ายๆจะเป็นเกมส์ทดสอบเชาว์ปัญญา คิดว่าหลายๆคนคงเคยเล่นกัน
ตามธรรมเนียมแล้ว เกมส์ทำนองนี้ผู้เล่นที่เป็นคนถามจะไม่เฉลยวิธีคิด
เพราะความสนุกอยู่ตรงเพื่อนที่ล้อมวงตอบกันอยู่ แล้วยังจับจุดวิธีเล่นของเกมส์ไม่ได้ จะงุนงงสงสัย ทายนั่นนี่ ทดสอบสมมุติฐานของตัวเองไปเรื่อยๆ 
ส่วนฝ่ายคนที่รู้วิธีเล่นก็แล้ว ก็จะเอาแต่อมยิ้ม เฮฮามีความสุขบนความไม่รู้ของเพื่อนต่อไป ยิ่งพอหยุดเล่นแล้วเพื่อนคะยั้นคะยอให้เล่นต่อก็ยิ่งสนุกไปกันใหญ่
มันเป็นเกมส์ที่ต้องใช้ไหวพริบ การสังเกต คิดวิเคราะห์ และสุดท้ายก็ทดลองสมมุติฐานของตนเอง
ช่วงที่กำลังเล่นและยังไขปริศนาไม่ได้นั้น ผู้เล่นส่วนใหญ่จิตใจจะคำนึงถึงแต่เกมส์นี้เลยก็ว่าได้ 
พยายามจำว่าเพื่อนเฉลยว่าอะไรราคาเท่าไหร่บ้าง แล้วก็เอามาคิดปะติดปะต่อกัน 
พอคิดสมมุติฐานอะไรที่เราคิดว่าใช่แน่ๆขึ้นมา ก็เอาไปใช้ตอบเพื่อน 
และส่วนใหญ่มักจะตอบผิด แป้วกันไปนับครั้งไม่ถ้วน
มันเหมือนการแก้ปัญหาบางอย่างในชีวิต เราอาจไม่สามารถหาทางออกได้ในการคิดเพียงครั้งเดียว
แต่เราต้องคิดทบทวน ซ้ำแล้วซ้ำอีกๆ พอคิดวิธีที่เราคิดว่าดีแล้ว เมื่อจะนำไปใช้จริงๆ กลับเป็นว่ามันมีปัญหา สุดท้ายเราต้องกลับไปคิดหาทางออกใหม่อีกครั้ง
บางคนอาจใช้เวลาไม่นาน ก็หาทางออกได้
บางคนอาจต้องพยายามอีกหลายๆครั้ง กว่าจะหาทางออกได้
และบางคนอาจแม้พยามครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ก็ยังไม่พบทางออก
อาจเป็นเพราะ ปัญหา ความคิด สถานะ เงื่อนไข สิ่งแวดล้อม ฯ ที่ต่างกัน
ถึงอย่างไรชีวิตก็ไม่ใช่เกมส์ เราได้บางอย่างแต่ต้องเสียบางอย่าง บางทีก็ได้ไม่คุ้มเสีย
เรามีทางเลือกเสมอ แต่ทางเลือกนั้นอาจไม่ได้ดีอย่างใจหวัง
บางคนแม้พยายามอย่างหนักก็อาจยังหาคำตอบที่ดีที่สุด ถูกใจที่สุดไม่ได้
แต่สิ่งที่แน่ใจได้คือ เราได้พยายามถึงที่สุดแล้ว และสิ่งที่ได้มาด้วยความพยายามมีค่าเสมอ